Οφθαλμαπάτη

by janatziveleki

Έχω μια κλωστή κόκκινη, δεμένη γύρω από το δάχτυλο μου. Για να με αναγνωρίσεις καλύτερα. Για να ξέρεις ότι είμαι εγώ όλοι οι δρόμοι που έχω περπατήσει και όλα τα ποτάμια που έχω διασχίσει. Είμαι εγώ. Τα φιλιά που μου δόθηκαν έφτιαξαν αποικίες μέσα μου. Αποικίες που καμιά φορά για λίγο ανεξαρτητοποιούνται κι ύστερα ξανά με υπακούν. Το νερό από τις θάλασσες που έχω κολυμπήσει είναι το αμνιακό υγρό που με προστατεύει, αλλά -μην ανησυχείς- δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Είμαι εγώ. Αλλά δεν μπορείς να με δεις ακόμα. Για την ώρα βλέπεις μονάχα μια εικόνα θαμπή, φτιαγμένη από τις ιδέες και τις εντυπώσεις σου. Δεν είμαι εγώ. Αν πλησιάσεις κι άλλο θα σε τρομάξει η αλήθεια μου και θα θες να φύγεις μακριά. Το ξέρω, μου έχει συμβεί άπειρες φορές. Μου συμβαίνει συνέχεια. Φτάνω, κάθε φορά, με το καλύτερο φουστάνι μου, χτενισμένη και στολισμένη και γυρίζω σπίτι, κάθε φορά, με τα μάτια αδειανά και τα χέρια γεμάτα πληγές. Κλείνομαι μέχρι οι πληγές να γιατρευτούν και ύστερα πάλι απ’ την αρχή. Αλλά αυτή τη φορά, αν σου δώσω το χέρι μου θα δεις τις πληγές. Δεν έχουν γιατρευτεί ακόμα. Και δεν είναι ένδειξη καλών τρόπων να δίνεις ένα χέρι γεμάτο πληγές. Αλλά έτσι είμαι εγώ. Με τα σκοινιά δεμένα και τα μαλλιά μου λυτά. Ακόμα δεν με βλέπεις καθαρά, το ξέρω. Είμαι κουραστική, περίπλοκη και αδέξια. Αλλά από εκεί που στέκεσαι δεν φαίνεται. Είμαι ένα αγρίμι, μίζερο και βίαιο. Ποτέ δεν θα φτάσεις μέχρι εδώ. Το ξέρω. Έχω εξειδικευτεί στο να υπολογίζω τις αποστάσεις ανάμεσα στον φόβο και τον πόθο. Μην ανησυχείς. Είμαι συνηθισμένη. Τα βουνά μου κρατούν συντροφιά όταν κλαίω τους πόθους μου και τα λιβάδια με νανουρίζουν για να κοιμούνται οι φόβοι μου. Δεν είμαι μόνη. Έχω ένα καράβι γεμάτο εκρηκτικά για να επιτεθώ στις δικές μου φιλοδοξίες πριν γίνουν πολύ μεγάλες. Και ένα κουτάκι βελόνες για να τρυπάω κάθε μία από τις αυταπάτες μου. Εσύ μην ανησυχείς. Αν πλησιάσεις αρκετά θα δεις το πρόσωπο μου του απογεύματος, αυτό που ονειρεύεται ότι θα μείνεις μέχρι το επόμενο πρωί. Με τρία χτυπήματα με το μαστίγιο πάνω στο θράσος μου και με λίγο αλκοόλ θα έρθει η νύχτα πριν έρθεις εσύ. Στο ορκίζομαι. Έχω διπλώματα στο πώς να κάνω τις ελπίδες να εξαφανίζονται. Μιλάω ξένες γλώσσες από λαούς που έχουν επιβιώσει γενοκτονίες. Είμαι εγώ. Μην ανησυχείς. Το ξέρω ήδη πως για την ώρα είμαι ασφαλής. Δεν θα τολμήσεις να πλησιάσεις. Θα’ ναι μεγάλο πρόβλημα για ένα πληγωμένο ζώο σαν κι εσένα. Σαν κι εμένα.

[στα ισπανικά εδώ]

Advertisements