Φθινόπωρο

by janatziveleki

Θα πλέξω μια ζακέτα για το κρύο που έρχεται.
Θα την κάνω σφιχτή και ζεστή.
Σαν αγκαλιά.

Θα με κοιμίζει κάθε βράδυ.
Θα γαντζώνεται σε βιαστικές καλημέρες το πρωί.
Θα έχει κουμπιά φτιαγμένα από κλειδαριές
Μονάχα για όποιον βρει το κλειδί
Θα τη βγάλω.

Το φθινόπωρο αυτό δεν θα είναι σαν τα άλλα, το υπόσχομαι.
Θα είναι ένας χειμώνας σαν παγόβουνο που αποκολλήθηκε.
Σαν αναπτήρας που καθώς φυσάει θα καίει τα δάχτυλα.
Σαν δυνατή βροχή που καταλήγει στην θάλασσα.

Μα εγώ θα έχω τουλάχιστον την ζακέτα μου.
Σαν αγκαλιά.

Μέχρι κάποιος να έρθει με το κλειδί.
Και να μην την χρειάζομαι πια.

.

.

.

[Οι λέξεις αυτές συνάντησαν την μουσική του Τάσου Λώλη και δημιούργησαν ένα κομμάτι που ακούγεται εδώ]

Advertisements