Θλίψη

by janatziveleki

Ήταν ένα βράδυ εφηβικό που γεννήθηκε η θλίψη μου.
Από τότε μεγαλώνει μαζί μου.
Της χτενίζω τα μαλλιά και εκείνη μου τρυπάει τις κάλτσες.

Κάποιοι βγάζουν τον σκύλο τους βόλτα
Εγώ έχω την θλίψη μου για κατοικίδιο.
Την ταΐζω με δάκρυα και εκείνη ξαγρυπνάει μαζί μου.

Μια μέρα θα βρω κάποιον για να την παντρέψω.
Ίσως έτσι γίνει εκείνη τουλάχιστον ευτυχισμένη.
Θα την καμαρώνω τότε από μακριά κι ίσως να δώσει στο πρώτο της παιδί το όνομα μου.

Advertisements