Η πόλη/Μια γυναίκα μόνη.

by janatziveleki

Τις νύχτες η πόλη είναι χωρισμένη σε δυο κομμάτια, το σκοτάδι και το φως. Όσοι ξενυχτάνε περιφέρονται σε ένα φωτεινό διαστημόπλοιο που επιπλέει λίγο πάνω από την επιφάνεια. Όσοι κοιμούνται σιωπούν. Αλλά υπάρχουν κι αυτοί που προσποιούνται πως κοιμούνται. Που σβήνουν το φως για να κρυφτούν. Ενώ στο κεφάλι τους η πόλη ακόμα φλυαρεί.

Τις νύχτες μια γυναίκα κοιμάται μόνη, χωρισμένη σε δυο μέρη, την απόγνωση και την ελπίδα. Ξεζουμίζει το υγρό της νοσταλγίας και βρέχει το μέτωπο της για να δροσιστεί. Δαγκώνει ένα κομμάτι μοναξιά μπας και ξεγελάσει την πείνα της. Καμιά φορά, την παίρνει ο ύπνος έγκαιρα. Πριν έρθει ο φόβος. Αυτό το λέει ξεκούραση. Κι ας φέγγει αναμμένο ένα φωτάκι σκοτεινό στο δωμάτιο. Παρέα για τα φαντάσματα που δεν πρόφτασαν να βρούνε την έξοδο.

Τις νύχτες το φως της πόλης αγρυπνά δίπλα στην ελπίδα μιας γυναίκας μόνης. Το σκοτάδι βάζει για ύπνο την απόγνωση της. Η σιωπή την νανουρίζει. Εκείνη δεν μπορεί να αποφασίσει ακόμα, ποιο απ’ τα δυο κομμάτια να εμπιστευτεί. Σε ποιο να παραδώσει την ξεκούραση της.

 

 

 

 

 

 

Advertisements