Ο κήπος

by janatziveleki

Μια μέρα πήγα πάλι σε εκείνον τον κήπο,
αυτή τη φορά τα αγκάθια είχαν μεγαλώσει περισσότερο κι απ’ τα ίδια τα άνθη.
Είχαν θεριέψει, έμοιαζαν έτοιμα να σκίσουν δέρματα, να ανοίξουν πληγές.
Γι’ αυτό τα πότιζα τόσο καιρό τα λουλούδια μου; σκέφτηκα.
Για να μην μπορώ ούτε να μυρίσω τα άνθη τους χωρίς να ματώσω;
Και σε ποιόν να τα δείξω να τα θαυμάσει έτσι άγρια που έγιναν;
Έφυγα αμέσως, και δεν γύρισα πίσω στον κήπο από τότε.

Μέχρι που συνάντησα κάποιον που φορούσε στολή για να τον προστατεύουν τα αγκάθια.
Και σκέφτηκα πως ίσως θα θέλει να έρθει μαζί μου εκεί.

Advertisements