Τρίτη, 2 Αυγούστου

by janatziveleki

Αυτά που απορρίπτεις στους άλλους είναι τα δικά σου μειονεκτήματα. Αυτή η σκέψη τριγυρίζει στο μυαλό της όσο περιμένει τον ηλεκτρικό. Αραιά δρομολόγια, λιγότερος κόσμος. Έχει κανονίσει με μια παρέα που βρίσκεται ανάμεσα σε διακοπές να βρεθούνε κοντά στη θάλασσα. Αλλά αποφάσισε να ξεκινήσει νωρίτερα για να κάνει μια βόλτα μόνη της. Κάνει ζέστη κι όλοι κοιτάζουν τα κινητά τους. Ακούει μουσική με τα ακουστικά και αλλάζει σταθμό κάθε φορά που πέφτουν διαφημίσεις. Ψάχνει να ξεχαστεί. Κατεβαίνει στο Φάληρο και παίρνει το τραμ. Λίγες στάσεις ακόμα μέχρι να φτάσει στο Φλοίσβο. Σε εκείνο το πεζούλι που μπορεί να χαζεύει τη θάλασσα χωρίς κανείς να της δίνει σημασία. Να μαζεύει ενέργεια χωρίς τίποτα να της αποσπά την προσοχή. Καθώς πλησιάζει όμως κάτι της τραβάει την προσοχή. Έχει κόσμο και είναι όλοι απορροφημένοι στα κινητά τους. Σε λίγο καταλαβαίνει ότι παίζουν PokemonGo. Της φαίνεται αστείο, σκέφτεται μήπως βρίσκεται κάποιο pokemon δίπλα της και εκείνη δεν το έχει πάρει χαμπάρι. Χαμογελάει. Κάποιος έρχεται καταπάνω της με σκυμμένο κεφάλι. Ένας στρατός από σώματα σε αυθυποβολή που αλληλεπιδρούν με μια παράλληλη πραγματικότητα. Αυτό που κυνηγούν δεν υπάρχει. Βρίσκει την θέση που της αρέσει στο οικείο πεζούλι ακριβώς πίσω από το πάρκο των σκύλων. Αυτά που απορρίπτεις στους άλλους είναι τα δικά σου μειονεκτήματα. Χαζεύει λίγο ακόμα τους στρατιώτες με τα κινητά στο χέρι. Δεν ξέρει καν αν θαυμάζει όσους βρίσκονται μόνο με το σώμα εκεί αλλά βλέπουν στοιχεία στην οθόνη τους που εκείνη δεν μπορεί να δει. Δεν ξέρει αν ζηλεύει την αφέλεια τους ή αν την βρίσκει απωθητική. Κι όμως, αυτό το παιχνίδι έχει μια τρομακτική ομοιότητα με την πραγματικότητα του καθενός. Του κάθε ερωτευμένου που βλέπει στοιχεία στο αντικείμενο του πόθου του που οι άλλοι δεν μπορούν ούτε καν να διακρίνουν. Στον κάθε οργισμένο άνθρωπο που τα χαρακτηριστικά που ο ίδιος φοβάται στον εαυτό του τα προσδίδει σε κάποιον που έχει χρήσει εχθρό του. Γυρίζει και κοιτάζει τη θάλασσα. Κι αν όλα είναι προβολές δικές μας σε έναν κόσμο που αντικειμενικά δεν μπορούμε να δούμε; Η θάλασσα όμως δεν την βοηθάει. Είναι νερό αλμυρό χωρίς χρώμα, που όλοι την βλέπουμε γαλάζια.

 

#August_2016

Advertisements