Τρίτη, 30 Αυγούστου

by janatziveleki

Αν την είχε ρωτήσει κάποιος πριν δέκα χρόνια πώς φαντάζεται τον εαυτό της σε δέκα χρόνια σίγουρα δεν θα του είχε απαντήσει πως τον είχε φανταστεί έτσι. Χωρίς μόνιμη δουλειά, χωρισμένη, χωρίς να ξέρει τι θα ξημερώσει σε μια χώρα που το χωρίς έγινε καθημερινότητα που ο κόσμος έμαθε να αντέχει. Είναι οι ελλείψεις που καθορίζουν την ζωή. Αυτά που δεν είχε υπολογίσει κάποιος ότι θα συμβούν ή που θα χάσει στο δρόμο. Κάπου είχε διαβάσει πως ζωή είναι τελικά μια συλλογή από απώλειες. Είχε συμφωνήσει.

Τα περιοδικά, το διαδίκτυο, τα άρθρα με τα 10+1 πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να έχετε κάνει μέχρι τα 30, τα πιο όμορφα μέρη που πρέπει οπωσδήποτε να έχετε δει μέχρι τα 40, οι πιο ωραίες ταράτσες της Αθήνας τον Αύγουστο του 2016, τα πιο trendy καλοκαιρινά outfit που δεν πρέπει να λείπουν από την βαλίτσα των διακοπών σας, οι στάσεις του σεξ που πρέπει οπωσδήποτε να έχετε δοκιμάσει μέχρι δεν-ξέρω-κι-εγώ-πότε, όλες οι λίστες, οι οδηγίες, το πώς πρέπει να ζει κανείς την ζωή του μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όλα αυτά δεν είναι παρά προκλητικές παραφωνίες στην εκκωφαντική σιωπή του κενού της ζωής, αυτού του κενού που «υπάρχει μόνο όσο δεν πέφτεις μέσα του» όπως έλεγε ο Ελύτης.

Αν υπάρχει ένα πρέπει στην ζωή είναι μόνο αυτό: να τα βρει ο καθένας με το κενό και να ζήσει όπως επιθυμεί. Χωρίς να έχουν αντίκρισμα όλα τα άρθρα στα περιοδικά και το διαδίκτυο, όλες οι λίστες με τα τόσα πράγματα που θα έπρεπε οπωσδήποτε να έχει κανείς για να νιώθει ζωντανός. Τόσοι άνθρωποι να ξοδεύουμε χρόνια, ενέργεια και χρήματα προσπαθώντας να γίνουμε κάποιοι άλλοι αντί να βρούμε απλώς αυτό που είμαστε εμείς, τον συνδυασμό που δεν έχει κανένας άλλος και να τον αγαπήσουμε, χωρίς αυτήν την παράλογη σύγκριση με το «κανονικό» που ορίζουν κάποιοι έξω από εμάς κανόνες, και που μόνο μπελάδες αποφέρουν τελικά στους ανθρώπους. Να έχεις αυτό το μέγεθος, αυτές τις διαστάσεις, αυτά τα χαρακτηριστικά αν θέλεις να θεωρείσαι όμορφη αντί να θεωρείσαι έτσι κι αλλιώς όμορφη όταν εκφράζεις ειλικρινά τον εαυτό σου. Να έχεις αυτήν την δουλειά, αυτά τα χρήματα, αυτό το αυτοκίνητο αν θέλεις να λέγεσαι επιτυχημένος, λες και είναι επιτυχημένος κάποιος αν δεν αγαπά τον εαυτό του. Λες και υπάρχει το φυσιολογικό σε μια φύση με εκατομμύρια είδη ζωντανών οργανισμών.

Έτσι κι αλλιώς, ακόμα και τα περιοδικά και τα άρθρα στο διαδίκτυο έχουν πια αλλάξει στάση, τώρα τα πιο διαβασμένα άρθρα μιλούν για ιστορίες νέων επιχειρηματιών που πέτυχαν μέσα στην κρίση, για το πως να αντιμετωπίσετε την κατάθλιψη ή για το πόση αξία έχουν οι εμπειρίες που δεν χρειάζονται χρήματα σε σχέση με τα υλικά αγαθά που μέχρι πρόσφατα γεμίζαμε την ζωή μας. Ποιότητα αντί για ποσότητα, επιτέλους. Όλα είναι φυσιολογικά έτσι κι αλλιώς.

Φυσιολογικό είναι και το να κοιτάς το κενό θυμωμένη που κάνει τόσο θόρυβο σε ένα Αύγουστο που τελειώνει χωρίς φωνές, χωρίς σιγουριά, χωρίς κανόνες, χωρίς να θέλεις να το καλύψεις με τίποτα πια, αλλά και χωρίς να χρειάζεται να πέσεις μέσα του για να καταλάβεις τη γεύση που έχει φτάσει να έχει η ζωή σου.

 

#August_2016

Advertisements