Ως το τέλος.

by janatziveleki

Μια μέρα θα πεθάνουμε όλοι.
Θα μας θάψουν κάτω απ’ το χώμα μέσα σε ένα φέρετρο φτιαγμένο από σιωπή και μοναξιά.
Σιγά σιγά θα μας τρων τα σκουλήκια.
Θα λιώσουμε.

Ό,τι έκανα στην ζωή μου το έκανα με αυτήν την προοπτική.
Δόθηκα πολύ ξέροντας πως δεν θα είμαι πάντα εδώ για να δίνομαι.
Μέθυσα για να χάσω τον εαυτό μου, να μη θυμάμαι το μέλλον μου.
Αγκάλιασα με ζέση, φιλήθηκα με πάθος.
Αγάπησα παράφορα, βούτηξα στα βαθιά πάντα διψώντας.
Ό,τι έχω δικό μου το δώρισα.
Πάντα μ’ αυτήν την προοπτική.
Ας μείνει για τα σκουλήκια ό,τι λιγότερο.
Ας έχω αφήσει εδώ ό,τι πιο δικό μου.
Ακατέργαστη ζωή σε απόγνωση.
Πάντα διψώντας.
Ως το τέλος.

Η περιουσία μας δεν είναι αυτά που εισπράττουμε.
Αλλά αυτά που δίνουμε μονάχα.

 

[Καλό ταξίδι Θάνο…]

Advertisements