zoom out/fade to black

by janatziveleki

Γέμισε το σπίτι με βροχή
Ξαγρύπνησα να σε κοιτάζω να κοιμάσαι
Μα ήσουν σ’ άλλη εποχή/σ’ άλλο δωμάτιο/σ’ άλλη γη
Ατάραχη η σιωπή σου να με σκίζει
Στα χέρια σου είχες κρύψει έναν αποχαιρετισμό
Δεν τον άφηνες/δεν τον έδινες/δεν τον ήθελες
Σου μάτωνε το χέρι/δεν μιλούσες
Να μην ξέρω αν έρχεσαι/αν λείπεις/αν πονάς
Δεν έλεγες κουβέντα/δεν μπορούσες;

Ήθελα να σου γνέψω/ήθελα να σε βρίσω/ήθελα να σ’ αγαπώ
Μα δεν ήσουν
Η σιωπή σου ερχόταν από μακριά
Το δωμάτιο ήταν σκοτεινό
Η αγκαλιά μου ήταν αδειανή
Εγκυμονούσα
Σε γύρευα/σε δίψαγα/σε έδιωχνα
Μα δεν μιλούσες

Είμαι φτωχή χωρίς εσένα/δεν το ξέρεις;/ψιθύρισα
Τα χρώματα δεν έχουν προοπτική
Τα τραγούδια δεν έχουν λόγια
Τα σύννεφα δεν έχουν ουρανό
Δεν μιλούσες

Μόνο εκεί που ήσουν ήξερα να γίνομαι
κορίτσι/και λουλούδι/και ευτυχώς
και να γελάω/έκλαψα

Δεν μιλούσες

Δεν ήσουν
Δεν ήρθες
Τώρα καθόλου θα σε έχω στην ζωή μου
Είναι κι αυτό μια παρουσία, σκέφτηκα

Δεν μιλούσες

[ακούγεται/ταξιδεύει εδώ]

Advertisements