Ψέλλισμα

by janatziveleki

Σαν άμμο μέσα απ’ τα δάχτυλα
ξεγλιστρούν οι στιγμές
κι ο χρόνος γίνεται μια μάσκα που φοράω
χωρίς να γνωρίζω.

Θα θελα η φλόγα που καίει τα σωθικά μου
να ντυνόταν ένα φόρεμα
να σε γοήτευε και να ξυπνούσε τις αισθήσεις
Τα νύχια μου να ήταν βαμμένα στο χρώμα του αίματος
Μόλις τα έμπηγα μέσα σου να λυτρώναν τις φλέβες σου
Και τα μαλλιά μου να έδιωχναν την θλίψη της νύχτας

Κι όταν θα αποφάσιζες να μ’ αγγίξεις εσύ
να γινόμουν ολόκληρη η γεύση μιας καινούργιας αλήθειας.

 

 

 

 

 

Advertisements